woensdag 6 december 2017

Dood, waar is dan uw angel?

De zon komt op en gaat weer onder.
Buiten loopt de tand des tijds in zijn normale ritme, maar hier binnen, diep van binnen
slaat alles op hol. Raderen beginnen te spinnen met razende snelheden zelfs mijn hartslag gaat er hoger en harder door slaan. Het uurwerk van mijn leven draait naar het moment dat de bel begin te rinkelen, en ringelen en rinkelen en dan, en dan, en dan ontwaak ik en ben terug bij Hem waarbij alles begon.

De gouden wekker staat dan stil. Tijd heeft opgehouden te bestaan, want de eeuwigheid is geen aaneengesloten onafgebroken tijd. De eeuwigheid bestaat niet uit een oneindig aantal uren, want het woord uur heeft in de eeuwigheid geen betekenis. Wie goed kijkt ziet dezelfde chaos in het heelal als overal op aard. Ook, daar, ook daar in het grote, ging het mis. De hele schepping viel mee in het verval.

De entropie neemt toe. Van die kleinste kankercellen, tot reusachtige hemellichamen. Ze botsen en zijn met elkaar in een dans van destructie terecht gekomen. Tot de grote Dansleraar terug zal komen en orde scheppen in onze chaos.
Hij zal alles herscheppen, dan zal Hijzelf het licht zijn en een leeuw met een lam samen spelen. Dan zal een kind zijn hand in het hol van een slang steken en hem er ongeschonden uittrekken. Dan, ja dan, zijn de dingen eindelijk zoals ze behoren te zijn. De Reus is ontwaakt, de nachtmerrie verdampt.


Dood, waar is dan uw angel?