maandag 22 mei 2017

Mama zakt uit


Sommige vrouwen zakken zo af na hun 50e. Die dingen gebeuren, ach, we blijven niet eeuwig jong. Voor mannen gaat hetzelfde op doch ze dragen
hun aftakeling met meer elan, me dunkt. Staan gerust op teenslippers onder een reusachtige pens bij de Emté hun kratjes bier hoog opgestapeld in de kar, want er is weer voetbal op tv dus er mot op gedronken worden en gezeken.
Vrouwen gaan moeizamer om met de aftakeling, dacht ik. Ze gaan met het speciale ondergoed in de weer wat als zijnde figuur-corrigerend verkocht wordt. Een soort leefnet voor nog bewegende rollades. Het mooie lange haar gaat er af en de bril moet op. Ach ja. Ik houd wel van die wat groter wordende achterwerken hoor, mannen kijken er toch anders naar dan de dames menen.
Gelukkig is de modernere mens zich langer modieus gaan kleden. Ooit zagen meiden van dertig jaar er al uit als heuse oma’s. Nu is het een beetje doorgeslagen naar de andere kant en zie je oma’s van tachtig jaar zich kleden als tienermeisjes en dan krijg je toch een gevoel van “dat is um ook niet.”
Wat ik mij ook afvraag is hoe de bejaarden met al die uitgezakte tattoos er straks uitzien?
Photoshop doet ook een duit in het verouderings-verrassings-zakje. Met trekt en duwt net zolang tot men een Barbie-plastiek-kopje heeft. Wat niet siert enkel aan een wasteiltje doet denken dat tegen de kachel heeft gelegen.
Nee, laten we nou maar accepteren dat ouder worden rimpels geeft, wat molliger heupen, wat dikkere konten en bossen hout voor de deur. Voor de mannen is het kaal worden geblazen en het dikpenzig geraken op dunne beentjes weggelegd door de Schepper of de Duivel weet ik veel wie daar een vinger in de pap heeft. Nou ja, we moeten er even door. Tis nie anders nie. Een waar liedje zegt: Schoonheid vergaat, enkel de lelijkheid die blijft, daar mot je maar aan wennen…


donderdag 18 mei 2017

Kook en bid!



De gebedsgroep kook en bid, heeft volop ruimte voor nieuwe leden. Voor meer informatie, vragen naar Jannie van der Neut Kerklaan 18, niet op zondag.

Zomaar gelezen in een oud kerkblad dat ik onder ogen kreeg. Weet niet hoe u dat nu beleeft, maar zulke informatie gaat bij mij altijd een eigen leven leiden. Ik bedoel: de gebedsgroep, kook en bid? Wat is dat dan? Staan ze daar tijdens het bidden te koken of koken ze tijdens het bidden? Verrekt, hoe zit dat?
Of koken ze daar gebedsgroepen of bidden voor kookgroepen? In mijn hoofd ontstaat volkomen kortsluiting door dergelijke info. Het gaat maar door en ik begin mij af te vragen of je ook gebeden kunt koken of overkoken van gebed? 
Om u niet in het ongewisse te laten heb ik navraag gedaan en het bleek een groep dames die voor zieke mensen koken. Een beetje naastenzorg. Een goede zaak enkel wat vaag in de oproep om nieuwe leden me dunkt.
Overigens is het vandaag enzaterdag brei-dag. Voor dames (heren wellicht ook) die van breiwerken houden. Ik houd van handgemaakte sokken want die blijven lang heel, zitten lekker en zijn veel warmer dan die synthetische rommel waar je enkel tenenkaas en voetschimmel in kweekt.
Dus ik ga morgen zeker kijken in Nieuwpoort hoe en wat. Mijn dame krijg ik niet zover dat ze sokken gaat breien en dat terwijl de Bijbel ons leert dat zelfs Sarah haar man “heer” noemde. We zijn ver afgezakt helaas. De mijne noemt mij hooguit koekenbakker of zak tabak. De entropie overheerst. En dan zijn er nog mensen die menen dat de evolutie bestaat waarin dingen enkel beter worden…




woensdag 17 mei 2017

Hé, kom jij eens hier



Het begint al in je kinderjaren waarop je op mollige beentjes bij papa of mama moet komen nadat je de goudvis hebt verdronken. “Hé, kom jij
eens hier!” De school, ach het begon zo lieflijk met spelen met blokken en klei, maar al snel werd het anders en moest je leren rekenen, de taal leren beheersen en het daaraan gekoppelde schrijfwerk. En deed je het fout dan klonk het: ”Hé, kom jij eens hier,” van de leraar.

De liefde bloeit op en je vindt een meisje van je dromen, maar dan moet er gewerkt worden voor de toekomst dus je krijg een werkgever en slooft vijf dagen per week en weer klinkt er het: “Hé, kom jij eens hier, ”nu van je werkgever.

Je staat voor het altaar en geeft elkander het jawoord en je wordt met nadruk verzocht goed voor je vrouwtje te zorgen. Het:” Hé, kom jij eens hier, en denk erom dat je haar goed behandelen zal,” klinkt in de eerste huwelijksnacht nog na in je oren.

Eindelijk is het zover, je kunt stoppen met werken en overal en nergens word je gecontroleerd in dit vrije land. Rijd je 8 km te hard dan is daar oom agent die allang geen oom meer is, doch een paal met flitsinstallatie. Op de mat valt een week later het schrijven met het:’ Hé, kom jij eens hier en betaal,” aan de acceptgiro vastgehecht.

Nog los van de jaarlijkse belastingen die elk jaar verder oplopen en hoe zuiniger je bent, hoe meer je gestraft wordt dus die blauwe enveloppe is niets anders dan een elke keer terugkerende kreet van de overheid die klinkt als:” Hé, kom jij eens hier en betaal!”

Je gaat kwakkelen met je gezondheid, je wordt ouder en de dokter komt in beeld. Roken, drinken en woeste seks mogen niet meer. Tis het hartje, dus de huisarts schrijft je pillen voor die je niet opvreet want je voelt je er niet lekker bij. “Hé, kom jij eens hier,” nu van de huisarts want pillen vreten zal je.

Het verzorgingstehuis komt in beeld. “Hé, breng opa eens hier om te zien hoe hij er financieel voorstaat en hup, weg zijn je spaarcenten, “hier” ermee! “Hé, geef jij eens hier,” klinkt het dan.
Eindelijk geef je de pijp aan Maarten en stijg je op en kom je voor de troon van de Schepper te staan. Er gaan boeken open en alles wat je gedaan hebt in je aards bestaan, wordt openbaar. Nog één keer klinkt het:” Hé, kom jij eens hier, en dan valt het doek. Dan klinkt Zijn stem: 
Die in Christus zijn zullen niet in het oordeel komen.

Goddank.

dinsdag 16 mei 2017

Kantklossen



Je hebt klossen garen, klosgaren, de klos zijn, of de rapen benne gaar. Maar dit is dus kantklossen. Ik trof het oudje vanmorgen aan in de kringloop voor 4.50.
Vol met mooie klosjes, het en der was door de tand des tijds aangevreten want die vreet wel door. Dus eerst een uurtje of wat de boel op orde gemaakt en nu een prominent plekje in de hal. Ooit kocht ik een molentje om de klosjes op te winden en dat kan er nu dus ook mooi bij. Had toen geen idee waar dat molentje nu eigenlijk voor diende, maar inmiddels is het uitgevogeld. Een apparaatje waarmede de opoes van weleer hun klosjes opwonden en wie weet wie nog meer. Want vrouwen benne vrouwen niet waar! En opwinding is van alle tijden. Het kan ook zonder molentje. Gelukkig maar. 
Eigenlijk is kantklossen en christen zijn met elkander verweven. Je bent druk in de weer om er echt iets moois van te maken. Een patroon te volgen. Doch meestal zit je in de knoop. Besef je dat je ergens weer een of meerdere missers hebt gemaakt en kun je met veel gepriegel de boel weer uithalen. Maar we houden vol en klossen door tot we bij de Grote Kantklosser zijn, en daar zien we wel weer verder. Hier begrijpen we toch eigenlijk zeer weinig van het te maken patroon. Maar, eenmaal daar zal alles wel op zijn plaatsje vallen.

P.s; prik je niet aan de naalden want kantklossen kan niet zonder speldwerk en ook daar bezien we het spiritueel leven recht in het gelaat. Het gaat niet zonder pijn gepaard....

Heilig oliesel en behagen




Trof in een oud kantklostafeltje op de bodem van een van de laden een oud overlijdensberichtje. Een duidelijk uit de katholieke hoek
overleden dame, waar de Heer volgens het bericht, behagen schepte om haar dood te laten gaan en naar de hemel te laten komen.
Vraag mij bij dergelijke altijd hardop af waarom mensen menen dat de Here van het leven behagen zou scheppen in iemands overlijden. Waar baseert men zulks toch op? Is het niet een beetje proberen te kijken in de boeken van de Schepper die Hij alleen kan inzien? Er gebeuren op deze aarde heel veel zaken die de Schepper niet behagen en in de dood had Hij zulk een onbehagen dat Hij Zijn Zoon stuurde.

En toch blijft het de Here behagen als iemand de laatste adem uitblaast. Ik weet het eerlijk gezegd niet zo. Dat iemand na een lijdensweg eindelijk over het lijden heen komt (waarvan ons woord: “overlijden” komt), en dat de Schepper hem/haar in de heerlijkheid ontvangt op grond van het kruis, heb ik vrede mee. Maar er zit een ondertoontje in zulke kreten als het heeft de Here behaagd die mij tegen de borst stuit. Behagen en dood zijn namelijk elkanders tegengestelden.

U en ik kunnen nog wel eens in onze boosheid denken: ik wilde wel dat die rotvent de pijp uitging. Doch de Schepper, geloof mij nu maar, heeft geen behagen in uw overlijden en dood. Hij wil dat u leeft.  Wat dergelijke oliesel en rouwadvertenties betreffen geloof ik dat je wel erg in de olie bent als je meent dat dood, behagen en God op één lijn te krijgen zijn. Of misschien toch.

Maar het was de bedoeling van de HERE dat Hij werd verbrijzeld en met verdriet overladen. Wanneer Hij Zijn leven heeft geofferd voor de zonde, zal Hij talloze nakomelingen krijgen; vele erfgenamen. Hij zal opnieuw leven en Gods voornemen zal bij Hem in goede handen zijn.
En als Hij ziet wat allemaal is bereikt door Zijn zware lijden, zal Hij voldoening smaken. Door wat Hij heeft ondervonden, zal mijn rechtvaardige dienaar vele mensen rechtvaardig maken in de ogen van God, want Hij zal al hun zonden dragen.

Dood waar is dan uw angel?

maandag 15 mei 2017

Reetje kijken


Een buurvrouw van een eind verderop,  kwam naar mij toe met de vraag
of ik een leuk reetje wilde zien? Wat zeg je als man op zulk een vraag anders als: “graag.”  Het bleek om een reekalfje te gaan dat op het weiland liep maar was te ver weg voor de foto. Ben maar terug gegaan naar huis met een illusie minder. Was ook vanzelfsprekend dat leuke reetjes meestal buiten bereik blijven van de gewone man. Moest er van naar de wc om wat stoom af te blazen.

Gelukkig is het zwevende toilet uitgevonden waarmee je nog een beetje de juiste hoogte kunt bepalen van je zit. Ooit toen de mensen nog dwergen waren is de wc-pot uitgevonden en gaf men hem terecht de hoogte van 40 cm. Doch de mensheid wordt steeds groter waardoor de meesten van ons onder een hoek van 90 graden zitten te downloaden. Echt lekker is dat niet want je zit met je knieën als een kraanvogel in paringstijd een beetje te persen en te hopen dat je door de verkrampte houding straks weer van de pot kunt komen. Ik ken een oudere bouwvakker die dat niet gelukte en toen de volgende morgen door zijn echtgenoot met een korte ruk van de pot is getrokken. Wat een heel aardige kijk geeft op het spreekwoord: van den pot gerukt zijn.

Enfin, wij hebben nog een heel lage dus u begrijpt dat enige oefeningen per dag om de ouder wordende knietjes te versterken hard nodig zijn, anders komt ook deze ouwe jongen straks niet meer van het glazuur en ik heb het persoonlijk niet op lang poepers.

Je hebt ze wel die mensen die de krant meenemen en dan een half uur voor zichzelf uit gaan zitten stinken, doch ik snap dat niet. Wie gaat er nu in zijn eigen stank zitten voor zijn plezier? Enfin, de mens is een bijzonder wezen en ik gun iedereen zijn vreemde kantjes, maar heb toch het voornemen om ook ons toilet zwevend te maken zodat ik tot in lengte van dagen kan ontlasten. En dan gelijk maar eens kijken wat de kosten zijn van een antistank-wc-pot want daar wordt nogal reclame voor gemaakt. Het zou de geur direct afzuigen en naar buiten blazen wat leuk is voor de buiten bbq ende buren. We zullen zien….


Natuurvlees in de aanbieding


Dacht even dat ze bij de Emté met rode lampjes in de weer gingen, want bij natuurvlees denkt een man al snel aan zaken die worden getoond en aangeboden bij schamel verlicht zijnde raampjes met rode lampjes. Maar nee.

Wat is natuurvlees dan?
Bestaat er dan soms ook onnatuurlijk vlees? Goed, vleesvervangers die smaken naar een oud matras ken ik. Je hebt het idee dat je een soort gemalen schooltassen opvreet, maar dat terzijde.
Natuurvlees is net zoiets als diervriendelijke worst me dunkt. Een weinig of beter gezegd niets toedoende kreet die de lading niet dekt. Ze eten het sappigste gras aldus de reclame. Zo, zo, zo, wat eten de onnatuurlijke veestapels dan? De lederen zolen van de Jehova's getuigen, die met een wachttoren in de broek langs de deuren gaan?
Alsof de karbonades die ik normaliter consumeer van een onnatuurlijk beest komen. Of van een lang overleden tyrannosaurus rex of zijn broer de indominus rex.
Het blijkt te komen van koeien die buiten komen. Wel, wel, wel, wat een wonder! De koeien van boer Bikker, lopen ook buiten dus is dat dan zo bijzonder? Blijkbaar wel. Een ding is zeker, het zal wel meer kosten en zo wordt de diervriendelijk bal gehakt van echt natuurlijk vlees toch iets om opgewonden over te geraken...

zondag 14 mei 2017

Dan ga je toch naar een “andere” kerk



Een kreet die wij nogal eens langs horen komen als men het hoofd boven het maaiveld steekt en zich hardop zaken afvraagt die in jouw beleven wel eens missers of zelfs ronduit fout zijn binnen de kerk.

Alsof er zoiets bestaat als “kerken”. Laat ik u uit de droom helpen, kerken bestaan niet. Het zijn ook geen gebouwen, hoewel men ze vaak wel zo noemt. De kerk zijn alle gelovigen in Christus tezamen, punt uit. In Gods ogen bestaat er namelijk ook maar één kerk. Soms hoor je zelfs voorganger praten over: naar een andere kerk gaan. Nogmaals een andere kerk bestaat niet. De kerk is geen samenkomstvorm. Het is geen gebouw al dan niet met klokken en gebrandschilderde ramen. 

De kerk zijn al de gelovigen in Hem samen ongeacht het tijdstip van samenkomsten, de verschillen in geloofsbeleving, de hardheid van de muziek, de liturgie als zodanig etc. dat zijn slechts bijzaken van generlei belang (voor de Schepper).
Derhalve is wat velen kerkgroei noemen ook geen groei. Het is (als wij het dan toch zo nodig een naam willen geven op zijn best kerkverplaatsing.
En even over dat “een kerk zoeken naar je zin?” Die bestaat niet. Misschien dat jij voor een onbepaalde tijd je meer thuis voelt in een zekere stroming en dat mag, maar niets is zo menselijk als verandering. 

Wat je nu fijn vindt, kan over een paar jaar anders zijn. Wil je weten of de samenkomst toekomst heeft, dan wel deze tip van mij: kijk even naar de hoeveelheid ouderen die er zijn. Zijn die zeer spaarzaam dan weet je naar alle waarschijnlijkheid ook hoe jouw toekomst er uit ziet binnen die stroming. Zijn er geen kinderen, dan moet men ook op de hoede zijn me dunkt.


Verder is het binnen de kerk niet een kwestie van die juiste te vinden, als dat al zou bestaan, doch van de juiste te zijn. Dus blijf op je plek en bid om jouw taak. Of je moet op de schouders der ouderlingen de samenkomst uitgedragen worden als Maarten Luther meemaakte. Maar zo dol zal het meestal niet worden. 

De samenkomst verlaten en naar een andere gaan, is iedereen vrij in. Ik lees nergens in de Bijbel dat er zegge één stroming is die de waarheid in pacht zou hebben. Hoewel die indruk wel eens gewekt wordt bij kerkelijke inzegeningen waarbij leden moeten bevestigen dat in “die” samenkomt de volkomen waarheid wordt gebracht, wat slechts hoogmoed is. Waarheid is geen leerstelling doch een Persoon! Sorry “Kerk”.

Eerlijk zeggen



Mensen sterven jong. Er is veel leed. Ziekte,
dood, pijn verdriet. In de kerk wordt er vaak langsheen gepreekt me dunkt. Men kaart het wel aan, doch ik mis het “wij begrijpen het ook niet”. Er wordt gedaan alsof we Gods wegen begrijpen maar ten diepste begrijpen wij zeer weinig van de wegen der Schepper. Men heeft het over Christus de wonderdoener maar tegelijk sterven er jonge mensen. Een redelijk dilemma waarin geloof een sterke rol mag spelen.
Wat ik zo ernstig mis is het bekennen van het onvermogen God te volgen in dergelijke verdrietige zaken en het ophouden van de schijn dat men het begrijpt, terwijl men het spoor volkomen bijster is.

Wij lijden, wij hebben pijn en verdriet en maar al te vaak is er geen antwoord. Er is geen “daarom” te vinden waaruit u en ik troost kunnen putten. Wel het geloof want tot wie anders moeten wij gaan dan tot degene die uw en mijn pijnen, zonden, ziekten etc. op zich nam?
Wat zou het een verademing en een omhelzing in begrip zijn als het eindelijk eens toegegeven wordt dat wij ook vaak geen zier snappen van de wegen der Schepper. Maar dat wordt waarschijnlijk als zwakte gezien en derhalve praat men om deze kwestie heen. Spreekt over wonderen, tekenen, krachten en genezingen terwijl naast ons enorm wordt geleden. 

Men citeert de Bijbel, het boek vol wonderen als pleister op de wonde van uw en mijn verdriet over het wonder dat niet kwam. Een redelijk schrale troost me dunkt.
Het gevoelt als een vorm van struisvogelpolitiek en iedereen die na kan denken heeft het door, maar wie durft het hardop te zeggen?

Dat je als medemens veel meer hebt aan een troostende arm om je schouder van iemand die er ook geen bal van snapt maar met je meelijdt, i.p.v. al die Bijbelteksten die je pijn soms zelfs vergroten. Wat ik nu zo vaak proef is een (noem het) de vrienden van Job, gevoelens. Met vrome woorden wordt de lijdende slechts een nog groter onrecht aangedaan.

Gaan wij wel eerlijk met de toetsing van het woord van God om? Wordt het niet eens tijd om eens heel eerlijk te zijn en te bekennen dat er heel veel geleden wordt op deze aarde en dat wij het ook niet kunnen plaatsen binnen het kader van het christelijk geloof en Zijn beloften aan u en mij?

Of tuffen we gewoon maar verder over de reeds uitgesleten paden waarin wij weigeren om te aanvaarden dat geloven lijden is en niet altijd gepaard gaat met zegen op zegen doch maar al te vaak met groot lijden en verdriet.
Zou de leegloop binnen de kerken een halt toegeroepen worden als wij een stuk minder geestelijk zouden doen en meer menselijk?

vrijdag 12 mei 2017

Thc wietolie tegen koppijn


Hoofdpijn en wietolie

Van kindsbeen af tob ik al met hoofdpijnen. Niet een beetje maar tegen migraine aan dus bij veel dokters geweest en van alles geslikt maar nee, niets hielp.
Gebruikte dus de laatste twintig jaar (houd je vast) 20 paracetamols plus 10 stuks ibuprofen per week. Jaar in jaar uit. Onnodig te zeggen dat deze middelen op den duur zelfs het tegenover gestelde zullen bewerken en je koppijn geven. Maar als je hoofdpijn hebt moet je wat!
Na een klein jaar gebruik van die paar kleine druppeltjes wietolie heb ik slechts drie doosjes paracetamol gebruikt, meer niet. De hoofdpijnen zijn als sneeuw voor de zon opgelost. Wellicht is Cbd olie  ook inzetbaar tegen hoofdpijn en als ik een en ander lees, wordt het daar welzeker voor verkocht. Doch een ding staat voor mij als een paal boven water: Thc wietolie vermindert je koppijn met 99%.

Toch weer mooi meegenomen!
Ons forum voor medisch gebruik wietolie, Thc/Cbd, waar te koop, hoe te gebruiken, waarbij te gebruike etc.. U vindt het hier onder de link

woensdag 3 mei 2017

Jongeren willen gamen



Een kreet die wij niet kenden in onze jeugdjaren maar ja, in de ogen van de jongeren leefden wij in een periode dat er nog dinosauriërs liepen en was onze overgrootvader een holbewoner met een baard tot aan de grond en billen vol haar.

Dingen veranderen. Touwtje springen, knikkeren, een balletje trappen, tollen, elastieken, verstoppertje spelen, het zit allemaal redelijk in het slob. Er voor in de plaats gekomen gamen is nu hot.
Of het net zo gezond is als de combi die wij kennen uit onze kinderjaren, is de hamvraag. Je was spelenderwijs in beweging, sloot vriendschappen en leerde omgaan met winst en met verlies. Wij moesten zelf met ons vege lijf een balletje trappen en konden niet uren op een scherm zitten koekeloeren.
Er zijn vast al computer games waarin je kerkje kunt spelen of de christen. Of je er hemelse punten mee scoort blijft de hamvraag. Het leven is tenslotte geen kinderspel.

Maar de vooruitgang staat niet stil en ik kan mij voorstellen dat een beetje gamen op zijn tijd erg leuk kan zijn. Je staat erbij als oudere en als je ziet hoe handig de jongeren met de moderne techniek omgaan dan krijg je toch een beetje het idee dat je uit de mode bent geraakt.
Kan mij het ook bommen. Morgen zijn zij aan de beurt om te denken: verdraait wat verandert die wereld om me heen toch snel, ik kan het gewoon niet meer bijbenen. En pas dan lach ik...

dinsdag 2 mei 2017

Heeft bidden wel zin?



Goed, de Bijbel en niemand minder dan de Here Jezus zelf, moedigt u en mij aan om vooral te blijven bidden. Dus je bidt voor de vrede in een wereld vol ruzie en oorlog.
Je bidt voor de gezondheid van mensen om je heen en ze blijven ziek. Je bidt voor mensen met een heel erge ziekte en ze gaan massaal toch dood. Je bidt, je bidt, je bidt….

Kijk je terug op al je gebeden dan kom je zo maar tot de gedachte of het nu wel zin heeft al die woorden richting omhoog? Velen beweren dat God alles wat gebeurt in Zijn handen heeft. Wat is dan de zin van bidden omdat jij zaken gaarne anders zou zien. Bedoel nu niet een gebed van: ’Heer geef ons a.u.b. een mooie auto!’ Ik bedoel de oprechte eerlijke gebeden in de vorm van gebed voor je zieke moeder of vader die toch overlijdt.

Dan sta je toch even aan het graf met een brok in je keel want je hebt gebeden en……dood.
Toch denk ik dat bidden in de eerste plaats iets doet met jou als mens in verhouding tot God. Je stelt je afhankelijk op. Je geeft aan dat je afhankelijk bent van Hem. 
Je krijgt hoop, ook iets wat je hard nodig hebt in dit leven. Je kunt je last (de zieke) delen met de Allerhoogste. Dit geeft al een positief gevoel een hoop een zeker weten dat Hij je hoort.

Doch gebeden worden nooit massaal verhoord. Laten we daar nu maar eerlijk over zijn. Bij mij niet tenminste. Misschien bij u wel. Ik wens het u toe. Ik geloof u enkel niet….

zondag 30 april 2017

Gods wil

Gebeurt Gods wil op aarde altijd?


Een vraag waar menigeen “Ja” op zal antwoorden. Beetje kort door de bocht me dunkt want door zulk een denken zeggen mensen die nergens in geloven: ”Nou lekkere God heb jij met al die oorlogen, die ziekten en dat kind wat laatst overleed.”

Het lijkt vroom en heilig om stellig te zijn in de gedachte dat God overal wel Zijn wil achter heeft zitten. Zo komt men ook tot vreemde uitspraken als: Het heeft de Here behaagd naar huis te halen….” Bij een overlijden komen we deze stelling nogal eens tegen. Alsof het God behaagd om te doden.

Wat zegt de Bijbel nu eigenlijk zelf over die wil van de Schepper? De Bijbel leert ons dat nergens op aarde een mens wordt gevonden die naar Gods wil wandelen wil. En ook: Het is Gods wil dat ieder mens door Zijn Zoon gered wordt.
Gebeurt dat dan? Ehh…nee!
Hoe komt het dan toch dat mensen toch zo krampachtig vast blijven houden om Gods wil in alles wat gebeurt te zien? Is het een blinde vlek? Is het de angst omdat men vindt dat overal de wil van God in zien een vrome gedachte is en dus juist?

Ik voor mij vind het leven te complex en ons kennen is ten dele(zegt de Bijbel). Wij kijken in een spiegel in volkomen raadselen als wij het hebben over de wil van God.
Kunnen we afspreken niet te stellig te zijn in het overal en nergens de wil van God in te zien? Kunnen we stoppen om te menen dat wij alles weten? Zelfs Jezus zat met vragen! Mijn God waarom heeft U Mij alleen gelaten! Toch!

Er kwam een man naar Jezus toe met de vraag: Als U wilt kunt U mij genezen? Jezus zei:"Ik wil, genees," en de man genas. Toch barst het op aarde van de zieke mensen. De Bijbel leert: Gods wil is het volkomende, het goede en rechtvaardige. Gebeuren die dingen dan op aard? Ehh, nee. Moeten wij hier niet eens een keer een les uit leren!
Toe, overal de wil van God in willen zien, plaatst u en mij voor geloofsdilemma’s die uiteindelijk desastreus kunnen zijn want als morgen je kind overlijdt en je staat aan het graf, wat doe je dan met die zogenaamde wil van God in deze? Bedankt God!

Waarom niet gewoon: wij begrijpen veel dingen niet, ons kennen is ten dele, ons begrijpen is ten dele, maar in vertrouwen houden wij vast aan Hem, want tot wie anders zouden wij moeten gaan voor eeuwig leven?

woensdag 26 april 2017

Koningsdag



Een ijskoud maar zonnig begin. In ieder geval met opnieuw een vorst
dit maal aan de grond. Of Willem ook zo’n koude adem heeft durf ik te betwijfelen want anders was hij wel met een Eskimo getrouwd in plaats van een lekkere warme meid. 
De dampen zweven in dit laaggelegen deel van het veen af en aan en geven de vroege fotograaf het idee even in een sprookje te leven. 
Even maar, dan is het weer weg. Het gelijkt op een mensenleven zegt het boek der boeken. Zo zijn wij er en zo zijn we weer verdwenen. Laten we er een mooie koningsdag van maken en niet vergeten dat er een nog veel groter Koning te komen staat….

Willem is Jarig.

Willem, morgen hang ik hem uit hoor! 
Even strijken nog want een vlag moet kreukvrij aan de stok hangen. 
Vast een voorproefje genomen in de vorm van wat oranjebitter en gebak in dezelfde tint. Lekker Willem, van harte man! 
Nog even volhouden dan ben je 50 jaar en tja, eigenlijk begint het leven bij 50 jaar, maar daar kom je nog wel achter..
Abraham...
Mosterd....

maandag 24 april 2017

Vrouwen, kopen en pastoors

Want een vrouw wil graag iets kopen. Daar moet je je als man niet mee bemoeien vind ik. Had een vriend waar ik mee gebroken heb omdat het een gier was. Moest mee met zijn vrouw
als ze een kledingstuk kocht. Ging mee om mee te beslissen. Zoiets doen mannen niet, vind ik. Je moet een vrouw vrij laten in dergelijke en meer.
Als zijn vrouw met de mijne meeging riep ze al: ik mag niets kopen van hem en als ik iets zie wat ik leuk vindt dan gaat hij morgen met mij mee om te kijken of het wat is. Wat is dat voor vent? Wegwezen!
Ik vraag ook nooit wat iets kost als ze met wat thuiskomt. Dat vind ik gebrek aan vertrouwen en ongezonde bemoeizucht. Stel er tegenover dat ook ik vrij ben om als ik er zin in heb geld uit te geven. Maar ik heb genoeg en zou niet weten wat ik nog zo nodig zou willen hebben.
Volgens de kerk zou ik een wellicht een kind moeten wensen. Althans ze bidden bij elke doopdienst voor die arme zielige mensen die geen kinderen (kregen). Maar ik wil geen kind sorry. Bewust voor gekozen dus u hoeft ook niet omslachtig te vragen of alles wel werkt. Weest gerust. Wel blij dat we de katholieke tijd voorbij zijn dat er een priester/pastoor kwam zeggen dat het weer eens tijd werd voor een vers kindje. Ik zou zo’n vent een stuk hostie in zijn oren proppen en met spoed naar buiten werken met de zegen na en desgewenst de absolutie….


De Kostganger


Kwam een oud prentje tegen die ik van een nicht ontving. Op
de foto een aantal mensen waaronder “ome Jaap” de kostganger van oma.(rechts van ons, links van oma)
Oma was geen vrouw die gaarne op de foto ging, dat is wel duidelijk. Ze keek naar de fotograaf of ze hem na het kiekje eigenhandig per direct zou verwurgen. Oma mocht je of niet. Zo niet dan moest je oplazeren.

Haar Kostganger was “ome Jaap” (want als kind noemde je buren, kennissen etc. in mijn jeugd altijd “Ome”. Een kostgangers (een woord dat uit de gratie is geraakt) was iemand die een klein kamertje of kleine ruimte had met een bed en een nachtkastje en dus bij je sliep. De maaltijd werd ook door oma verzorgd en de was etc. Zo’n kostganger betaalde een X bedrag en hoorde op die manier een beetje bij het gezin en droeg bij aan de kosten van het bestaan.

Oma was altijd een beetje vies van oma Jaap en aangezien de douche boven was mocht hij niet met zijn vuile onderbroek in de hand de trap af om dat in de wasmand te gooien. Als hij toch boven was om te douchen moest hij zijn ondergoed maar uit het raam werpen op het achteruitje. Dat ging jaren goed en na het douchen, slofte ome Jaap dan neerwaarts en raapte zijn ondergoed van de grond en deponeerde het dan in de wasmand die in de keuken stond, zodat oma zich niet behoefde te ergeren aan ome Jaap die door de huiskamer wandelde met in zijn handen zijn vuile onderbroek. Ja, oma was een beetje raar en lastig, nu weet u waar ik het van heb.

Het ging overigens goed totdat oma een keer onder het raam stond toen ome Jaap zojuist zijn vuile ondergoed precies bovenop oma’s kop smeet. Daarna mocht hij toch weer met zijn vuile goed door de huiskamer wandelen….

Oma geloofde in God. Bidden deed ze ook. Ter kerke deed ze niet aan en een Bijbel herinner ik mij ook niet. Wel veel romans die ze gaarne las. Van haar zal ik denk ik die hang naar de Schepper wel hebben meegekregen. Bedankt weer…

zaterdag 22 april 2017

Als het hek van de dam is…



Er zijn zaken in het leven waarbij je even diep na moet denken. Voor je het weet is het hek van de dam en meestal loopt er op het weiland dan net een stier. Dat wordt hollen geblazen dus even je plaats kennen en achter het hek blijven.

Drank. De meesten proberen angstvallig die laatste neut of die allerlaatste gekoelde goudgele cilinder niet te nemen. Maar het hek is reeds van de dam en beter kun je die eerste overslaan. Dan houd je de controle gemakkelijker. Na die eerste is het lastiger om tegen de tweede nee te zeggen. Of tegen de tiende. Meestal eindig je dan toch weer blauw op in de heg met de fiets.
Vroeg aan een grote baas van een te groot concern om het bij name te noemen alhier, of hij (hij is inmiddels 78 jaar) ergens spijt van had in zijn leven? Hij behoefde niet lang na te denken en biechtte mij het volgende op. Ik was een jonge man (ik niet, de baas van het concern hé) en verliefd op een vrouw van het kantoor. Maar ze was gehuwd en hij ook en ze waren gelukkig gehuwd. Maar het bloed kruipt nu eenmaal waar het niet gaan kan er hij werd steeds een beetje gekker op het vrouwtje op kantoor en zij op hem, maar het werd nimmer uitgesproken. Op een middag stond ze op de bus te wachten en het regende zo dus hij naam haar mee in zijn dikke auto om even thuis te brengen. In de auto had ze hem bij het afzetten smachtend aangekeken en toen had ik had moeten kussen maar deed het niet.
Aldus de baas. Hij had er nog altijd spijt van dat hij dát niet gedaan had. Ondanks zijn goede huwelijk en haar goede huwelijk, dacht hij dat die ene kus een gemiste kans was. “Je mag toch wel één bonbon nemen uit het doosje, ”was zijn gedachte.

Ik ben zo bang dat hij ongelijk heeft. Zal u vertellen waarom. Omdat die ene kus net als die ene eerste borrel, het beste overgeslagen kan worden. Geef  of neem je um toch, dan is er geen houden meer aan en eindig je weer op in de heg of erger het hoge gras.

Als er één ding is waar onze zwakte zit als mens dan is het wel onze zelfbeheersing. Derhalve verbaast het mij niet dan de statistieken uitwijzen dan 20% van de bevolking bastaardkinderen zijn. Zelf Prins Bernhard zaaide rijkelijk en overvloedig. Maar slim en netjes was het niet. Kom, laten we een oranjebitter nemen en hier een les uit halen. Of beter in het geheel geen bitter misschien. Glaasje water dan? Om bij te komen van de schik…

donderdag 20 april 2017

Stijfselkissies



Moeder moest weer oudbakken liedjes zingen. Ach, ze bedoelen het goed hoor in het tehuis, tuurlijk. Allemaal tranentrekkers waar zelfs een bouwvakker met spoed
van aan de racekak zou gaan. Maar tos nu eenmaal niet anders. Ben je oud dan wordt er van je verwacht dat je oudbakken liedjes zingt en daar van geniet. Ik zou zelf liever vol gas met de oude Harley over de gangen razen, maar dat zal dan wel weer niet mogen.

Moeder houdt overigens van the rolling stones en Pink floyd. Maar dat zingen ze daar niet. Sterker nog, ze kennen het niet eens. Ma zingt dapper mee dat ook haar wiegje een stijfselkissie was, maar in haar ogen glimt een lichtje dat lijkt te zeggen: stelletje oude koekenbakkers hier.

Als ik nog wat ouder word, mot ik er vast ook aan geloven. Ik moet er niet aan denken als ik eerlijk ben. Hoe lief het ook bedoeld is. Ik word vast een vies oud mannetje wat ik je brom. Wat? Ja je hebt vast gelijk, ik ben het al. Ik houd niet van zingen. Zoenen, dat is het ware goed. Maar dat zal ook wel niet mogen. Waarom kan ik als priester nooit eens normaal doen? Misschien omdat christenen vaak zo saai zijn. Ik heb die staat nog niet bereikt. Dat het maar lang zo blijven mag. Sorry God……


woensdag 19 april 2017

Wie brengt je thuis?


Bedtijd, nou ja eerst nog even douchen hoor. Ik sluit hem af deze dag met een van de mooiste nummers ooit gemaakt. We hebben tenslotte allemaal wel eens iemand nodig die ons even thuis brengt. Of op pikt. Of opraapt als we gevallen zijn. Of die je troost als het leven pijn doet. We zijn ten diepste eenzame wezens opgesloten in onszelf. Echt contact is spaarzaam dacht ik. We leven naast elkaar. Werken met elkaar, kussen elkaar misschien weet ik veel. Maar heel diep van binnen komt niemand. Daar ben je altijd alleen. Hoe fijn is het dan als er in ieder geval eentje is die je in de nacht van het leven eindelijk thuisbrengt.

De hemel is voor mij geen plek om met je blote reet op een wolk te zitten met een lamlendige gouden harp. Het is de plaats waar wij elkaar eindelijk omhelzen in een alles openbarende gemeenschap. Om nog maar te zwijgen over Hem. Ik kan niet wachten. U wel….

maandag 17 april 2017

Over je schouwer kijken

Soms moet je wel eens over je schouder kijken of alles nog oké is in het leven. De Bijbel leert ons dat we vooruit moeten zien. Achterom zien zou niet handig zijn want een boer moet rechte voren trekken. Maar ik ben geen boer en trek geen voren.
Dus ik meen dat af en toe even over je schouder kijken naar wat je achter je hebt veroorzaakt ook van veel belang zijn en je behoeden voor ontsporen.

Versprekingen in de kerk



In de Goudse glazen prijkt een afbeelding van over over overgrootvader van mijn vaders kant. Een wat norse man die wat nekhaartjes overeind laten staan als ik naar de afbeelding kijk. Lijkt me geen vrouwvriendelijk type. Misschien vergis ik me.
Over vergissingen gesproken: was een tijdje geleden in de
Gouwekerk waar een voorganger meende zich een accent aan te meten. Sommige dominees/ voorgangers hebben dat. Ze spreken in de kerk vanaf de kansel geheel anders dan als ze maandagmorgen bij de slager een onsje bloedworst bestellen. Men noemt het wel: de tale Kanaäns. En denk nu niet dat dit enkel in de behoudende wat zwaardere richtingen speelt. Dit is een Pinkstergemeente waar ik te gast was en de spreker vervormde zijn woorden zo dat: de Heilige Geest klonk als: Geilig beest. Ergerde mij er nogal aan als ik eerlijk ben. Doe normaal en spreek normaal!
Erger werd het op die Paasmorgen toen hij luidkeels vanaf het podium begon te roepen: De Levensvorst is uit het graf opgestaan voor uw en mijn zonden.
Het klonk toch heus als: De Leverworst is opgestaan uit het graf voor uw en mijn zonden.
Ik wist het niet, u wel?
Heb er een liedje bij dat wellicht met enige verbuigingen tot een nieuw opwekkingslied kan verworden. Het gaat zo: Liever Kips leverworst, dan gewone leverworst, ratattatatatata……

Toe, sprekers en voorgangers, praat ff normaal ja…

zondag 16 april 2017

Wanneer begint de dienst (aan Hem?)

Las vandaag op de liturgie van de kerk dat er zingen was voor de dienst begon. Nu denk ik altijd diep na over dergelijke zinnetjes en kwam er niet uit. Bedoel maar: wanneer vindt de kerk dat de dienst begint? Bij het vollopen van de kerk? Nee
dus. Bij het orgelspel? Ook niet.
Bij het gezamenlijk zingen? Nee dus. Als iedereen er is? Nee dus. Als God er is? Nee, dus want die is er altijd. (hoop ik)

Geeft dit niet een vertekend beeld van hoe wij de Dienst moeten zien? Waar in de Bijbel lezen wij dergelijke? Is het hele leven eigenlijk geen aaneengesloten dienst (aan Hem)? Trekken we zaken niet los van elkander alsof de dienst (of zo u wilt het DIENEN van Hem) een begin heeft op een bepaalde tijd en een einde? Alles binnen de kerk! De kerk geeft wel aan hoe en wat.
Door wie wordt bepaald wanneer een dienst is begonnen dan? En wie heeft dat gezag om een dienst als zijnde nog niet of juist wel begonnen te bestempelen?
Zingen voor de dienst? Ik kom er niet uit. Dacht dat namelijk alles wat men doet tot eer van Hem, bij de dienst hoorde. Niet het horen van hoe wij moeten leven is dienst(baarheid) doch het daarna naar buiten gaan uit de samenkomst en in actie komen.

Ik zal wel weer een boos berichtje krijgen van mensen die mijn gedachten onverteerbaar vinden, maar dat moet dan maar...

zaterdag 15 april 2017

Geloven is voor de zwakke



Zomaar een paar woorden, die een oud mannetje tegen een nog ouder mannetje sprak, welke samen op een bankje in het plantsoen zaten. “Weet
je waarom ik niet in een God of hogere macht geloven kan”” “Vroeg het oude mannetje met de reusachtige zinksnijder waar een druppel onder hing die maar niet wilde vallen? De ander haalde slechts zijn broze schouders op in afwachting van wat er komen zou. “Dat heeft te maken met het leed in deze wereld. Al er een Schepper zou bestaan dan vind ik het ronduit een schoft”. Het andere oude mannetje kuchte even en stak de brand in een sigaartje. “En dan, hervatte de man met de grote zinksnijder: geloven is voor de zwakken. 

Wie heeft God nodig in deze tijd? Heb je pijn dan ga je naar de dokter en hebbie honger nou, dan kun je gratis voedselpakketten krijgen bij de voedselbank. Nee, voor mij geen Schepper die dat aan zou sturen, welnee. Een God, ja dag hoor mijn neus uit.”
De ander sprong op van het bankje als door een wesp gestoken en riep tussen twee fikse halen van zijn sigaar:” Nou mot je eens goed naar me luisteren Herman, jij weet dat ik naar de kerk ga en wel degelijk in God geloof, mot je me daarom altijd sarren? Mien en ik bidden elke avond voor je, als je dat maar onthoudt.”

Herman zuchtte en keek verbaast. “Bidden is ook voor de zwakken,” riep hij de zinksnijder na die zijn rollator startte en weg kuierde over het grindpad. Na een paar meter keerde hij weer om en riep: ”Waar ga jij dan heen met je zonden?”
“Zonden, zonde, man ik heb geen eens zonden, schreeuwde Herman terug.” “Je liegt, “schreeuwde de zinksnijder. “Niet waar.” “Wel waar.” “Niet waar….”

Enfin, ik ben maar doorgelopen.

dinsdag 4 april 2017

De grote (blijde) boodschap

Op de muur van ons toilet staat: ”kom effe zitten.” Een aardige spreuk me dunkt die wij niet te letterlijk moeten nemen anders staat heel de Molenwaard morgen voor de deur om te komen doordrukken.

Mijn moeder schreef in een jolige bui ooit op de muur van de Wc:” Poep je niet dan rust je toch.” Pa was er niet blij mee maar wat er stond was niet meer uit te wissen.
Persoonlijk vind ik dat de massa een kleine wc ruimte heeft (wij ook). Zelfs enorm riante huizen zit je vaak toch weer te downloaden in een piepkleine schoenendoos. Het schijnt te maken te hebben met schaamte. In een grote ruimte vinden veel mensen het niet fijn om hun ding te doen. Nee, klein bescheiden schijten heeft de voorkeur en dat terwijl wij toch spreken over de grote boodschap.
Er zijn er die lezen tijdens het toiletbezoek, de krant. Een mij volslagen vreemde gewoonte want ik zit er niet om drukwerk te zien, doch om zelf klaar te komen met drukwerkzaamheden. Lees ik daarbij het (slechte) nieuws dan ben ik bang dat alles weer naar binnenschiet, want we leven in een dolle wereld hoor.
En dan, ik ben geen langzitter. U wel? In militaire dienst als commando-opleiding moest je in 35 seconden kunnen kakken plus veegwerk. Lukte dat niet dan werk je van de pot gerukt.
Enfin, Wc verhalen ten over. Ik toon u ons kleinste kamertje en als het aan mij had gelegen was het drie keer zo ruim….


maandag 3 april 2017

Barabbas of Jezus?



De naam Barabbas betekent: zoon van (de mens). Bijzonder dat nu juist deze Barabbas naast de Here Jezus gekozen kon worden. Eigenlijk twee zonen.
Een zoon vanuit de mensenkinderen, Barabbas geheten en een uit de hemel, de Here Jezus genaamd.
Een schuldig en een onschuldig. De schuldige werd vrij, de onschuldige droeg de straf. De schuldige kreeg het leven, de onschuldige de dood.
De naam Barabbas betekent ook: zoon van de Vader. Ook hier waren twee zonen van de vader. Een uit de mens en een uit God. Twee kinderen, twee mensen, twee maal Adam. Een uit de mensen en een uit God, de nieuwe Adam. Zien we hier de diepgang achter dat moment van veroordeling? Zoiets treffen wij alleen in het boek der boeken, de Bijbel. Geen enkel zogenaamd spiritueel boek heeft deze diepgang.
U en ik werden vrij, gelijk Barabbas vrij werd. Hij droeg onze schuld, stierf aan Zijn liefde voor ons en stond door die geweldige kracht op uit de dood.

Barabbas of Jezus, nog altijd klinkt die roep.

vrijdag 31 maart 2017

Tot straks lieve vriend



Beetje verdrietig hier want onze vriend Ds. Abma, jaren predikant in

de Sintjanskerk in Gouda is deze week overleden. Twee maanden geleden nog bij elkaar op de koffie met zijn lieve vrouw en nu is hij helaas niet meer onder ons. Mis nu al de zinvolle gesprekken met hem, de over en weer ideeën over het gemeenschappelijk geloof.

Nou ja, het afscheid van hem is geen vaarwel maar een tot ziens, doch de dood is hard, te hard. Velen zeggen: ”de dood hoort ook bij het leven.” Wat napraten is zonder nadenken want iedereen die met de dood te maken krijgt in zijn naastenkring zal gevoelen dat de dood eigenlijk de grootste vijand is van het leven en er derhalve zeer zeker niet bij hoort. Laten wij Gods woord in deze laten spreken als er gezegd wordt:” Want dit verderfelijke moet onverderfelijkheid aandoen, en dit sterfelijke moet onsterfelijkheid aandoen.

En wanneer dit verderfelijke zal onverderfelijkheid aangedaan hebben, en dit sterfelijke zal onsterfelijkheid aangedaan hebben, als dan zal het woord geschieden, dat geschreven is: De dood is verslonden tot overwinning.
Dood, waar is uw overwinning!

Op een paar bordjes bij ons in de straat stond het weer anders…

woensdag 29 maart 2017

De wegwerpmaatschappij


Onze overheid leek het een goede ontwikkeling om op allerhande weinig aan bederf onderworpen producten ook een houdbaarheidsdatum te zetten.
Ik kan me indenken dat melk, zuivel in het algemeen en vlees, vleeswaren etc. een houdbaarheidsdatum nodig kunnen hebben. Maar wat moet de houdbaarheidsdatum op een flesje bier dan? Op koek, snoep, zuurkool? Zijn ze in de tweede kamer bang dat wij niet meer kunnen proeven of ruiken of zo? I.p.v. een wet te bedenken waarop fabrikanten al die kankerverwekkende toevoegingen niet meer mogen verwerken in ons voedsel op straffe van castratie, want daar zou ik juichend voor zijn.

Vond in het vakje van de koelkast een vergeten pakje zuurkool 14 maanden over de datum en……gisteren gegeten heerlijk! Wist je dat er mensen zijn (vaak jongeren) die zo blind varen op die achterlijke houdbaarheidsdatums dat ze niet eens de moeite nemen om te proeven. Hup weg er mee in de vuilnisbak. Had laatst iemand hier die (ik ben geen bierdrinker) me een flesje bier teruggaf met grote ogen want…..het was 1 maand over de datum dus meneer bliefde het niet meer. Sorry, dan ben je ook een product van deze moderne tijd en geloof mij nu maar, dat hele geleuter over houdbaarheid zal straks ook voor mensen opgaan. Niks geen euthanasiepil. Krijg je een houdbaarheidsdatum op je kop waarna ze je begraven als die verlopen is, goed of niet goed, weg ermee!

zondag 26 maart 2017

Zondagrust



De zondagen zijn in de Molenwaard altijd zaligheden van rust. Geheel anders dan in Gouda op de Goudseweg waar altijd wel een buur de zondag koos om de heg
elektrisch te snoeien, het gras te maaien, de schuurmachine op gang te trekken en de dakgoot of de voordeur te gaan schuren of gerust een paar vierkante meter brandhout met de kettingzaag klein te zagen. Ronduit asociaal was dat.
Ik bedoel, je hoeft niet gelovig te zijn om elkaar een dag in de week wat rust te gunnen. Maar dat werd daar niet gegund en als je er iets van zei, dan werd je als een kinderachtige zak gezien en jeukten mijn handen. Wel, dat zal dan allemaal wel waar zijn, wij ervaren de rust hier als pure heerlijkheid en danken de Schepper op onze blote knietjes dat we eindelijk van de rust die we zelf ook wensen te geven iets terugkrijgen.
Want rekening houden met elkaar was in Gouda heel ver te zoeken. En dat is jammer want een goede buur is beter dan een verre vriend en hier in de Molenwaard kent men nog principes die in veel steden lang vergeten zijn. Je geniet van de vogels, de wandelaars, de fietsers, een praatje over de heg, de geiten en de boer die de lammeren en schapen even in de zon brengt op een weiland. Voor velen niets bijzonders misschien, voor ons gebedsverhoring

Enfin, vandaag weer maandag dus de schuur opruimen. Vrouwen maken altijd zo'n zooi in mijn schuur!.

zaterdag 25 maart 2017

De zondagmorgen kerker



Je wel eens afgevraagd waarom een preekstoel een stoel heet? Ik bedoel, zo’n spreker
blijft toch heus staan terwijl hij zijn boodschap brengt. Overigens vind ik “boodschap” niet zo heel toepasselijk uitgedrukt. Het ruikt naar grote boodschap, om over dat uitdrukken dan nog maar te zwijgen. Heel belangrijk of een woord overkomt, is als er gesproken wordt in de “wij-vorm”. We zijn allemaal mensen en de koning van het land stinkt heus ook als hij naar het kleinste kamertje gaat, dus laten we elkaar niet indelen in hokjes. Soms maken sprekers er een verkeerde gewoonte van om zichzelf buiten de boodschap te plaatsen alsof het hun niet aangaat, maar meestal gaat het goed. Preekte vroeger zelf ook regelmatig.
Het woord preekstoel of zo u wilt Kansel of wat komt van het Duitse Kanzel, wat weer komt van kerker. Moeten wij dan denken aan iemand die kerkt? Een kerker? Iemand die de kerk bezoek?
Of moeten wij denken aan een donker hol met traliewerk waar mensen in gevangen zitten een kerker? 

Hoe het ook zijn mag, één ding is duidelijk voor allen die geloven: laten wij acht slaan op elkaar. De Schepper zegt het zo, als Hij naar de mensheid kijkt: ”Mijn volk is uitgebuit, weggeborgen in kerkers (daar heb je um al) en er was niemand die zich er druk over maakte en zei: ”Geef terug.” (jesaja 42:22)

donderdag 23 maart 2017

Kinderen en dominees

Kinderen in de kerk van Gouderak op een open monumenten dag. Is al
weer heel wat jaartjes geleden, toen stond er ook een heel goede predikant (Schroten) met een hart van goud. Later kwam er een met een "luchtig hart" die van mij met de zegen na direct weg had gemogen, doch de kerk heeft hemel en aarde moeten bewegen om hem ergens weg te kunnen moffelen, God dank.
We hebben er toen dominee Schroten er stond, heel fijn gekerkt, maar aan alles komt een eind.

Het zo aardige van kinderen is dat ze geen drempels kennen. Ze wippen zo naar binnen ook al komen ze er niet maar in een andere kerk of geheel niet. Onbevangen heet zoiets. Een begrip dat wij mensen bij het ouder worden verliezen omdat we in de loop van het opgroeien regelmatig onze neus stoten tegen wat anderen allemaal vinden.

Ik houd van het ontwapenende van kinderen. Ze zijn echt, ook al een woord dat aan slijtage onderhevig is. Want wie is er nog echt in deze dagen? U misschien?

woensdag 22 maart 2017

De Here Jezus wil dit land regeren



Ik las het op de borden die een weekje geleden diende om de politieke partijen te worden gebruikt om hun campagne affiches op te gommen en nu overplakt worden door
“christenen”  die geen boodschap hebben aan de wet. Ik dacht erover na en geloof het niet, als ik eerlijk ben.  Het is me te eenvoudig, te menselijk gedacht. Bedoel als Hij het land wil regeren Hij dat al lang gedaan had. Hij heeft een groter doel voor ogen, me dunkt. Pas als je goed nadenkt over zo’n affiche blijkt hoe beperkt ons denken is. Hij wil geen oude in zonde gevallen aarde regeren, ben je mal. Hij maakt een heel nieuwe. Pas dan begint het grote regeren.
Als u Hem drie vragen zou willen stellen, welke zouden dat zijn? Er dient in mijn geest direct een scala vragen op.
Waarom schiep U die alles weet de duivel?
Waarom sterft een lief kind soms een uur na de geboorte en wordt een heel slecht mens soms erg oud?
Als de aarde maar 6000 jaar oud is, hoe kan het dan dat wij sterren kunnen zien op 1000000 lichtjaar afstand?
Hoe zit dat met die dinosaurussen?
Hoe bouwde men de Piramiden?
Hoe loop je op water?

Waarom, waarom, waarom. Herkenbaar meen ik. We hebben ze allemaal wel die waaroms. En laten we nu niet doen of waarom vragen altijd fout zijn of getuigen van ongeloof. De Heer riep zelf ook: ”Vader waarom hebt U Mij alleen gelaten?”

Nee, niet dat waarom is fout. Waar de werkelijke fout ligt is dat wij menen dat de Schepper na te rekenen is. Wij bedenken hoe Hij het ongeveer moet doen en wat en hoe te regeren, want dat wil Hij vast wel. Denken wij. 

woensdag 15 maart 2017

Tante Klok-klok



Had een tante in de familie (ze rust in vrede) die de eigenaardige gewoonte had je bij elke feestgelegenheid je in je nek te lebberen. Dat zou nog tot
daar zijn, doch naarmate ze ouder werd begon haar huid om de een of andere reden te ruim om haar hoofd te zitten, zodat ze veel weghad van een kalkoen. Ook haar stemgeluid vertoonde ernstige overeenkomsten met het:”Klok, klok, klok-geluid, dat deze pluimveestapel meent moeten voortbrengen.
Aan kinderen was ze nimmer begonnen omdat mijn oom een ernstig motorongeluk kreeg in militaire dienst waarbij bij zijn trouwgereedschap dusdanig beschadigde dat het nog wel een geweer bleef, doch met laten we zeggen, slechts losse flodders. Oom Janus was een (zoals men dat placht te zeggen) slapjanus geworden en hij leed er bitter onder. Doch toen bleek dat de Spaanse vlieg ook geen uitkomst gaf en de Viagra nog niet uitgevonden, was oom ontroostbaar.
Tante berustte in deze situatie, doch bij elk feestje of verjaardagspartijtje haalde ze een deel van de schade in door je in je nek te kussen en zo dicht mogelijk bij je mondhoeken zodat er van een echte tongzoen geen sprake was, doch het scheelde niet veel. IK zie me nog wel eens liggen in duistere dromen op de stoel en tante er zo half overheen met al die lellen en vellen.
Soms vragen mensen mij hoe ik geworden ben die ik ben geworden? Ik wijs dan altijd naar tante, want iemand moet tenslotte de schuld hebben, niet waar.

Op haar grafsteen staat geschreven: Ongebruikt retour…

vrijdag 10 maart 2017

De hervormde gemeente in Groot Ammers 16 april 1645



D.s Henricus de Goy bediende het avondmaal in de kerk. Willem Frederik van Nassau-Dietz bezat in die dagen het Slot Liesveld en ging ook alhier ter kerke.
(blijkens de aantekeningen in het oude kerkeboek). Handig als je dat als lid even mag inzien, je leert nog eens wat zo van de kerkelijke geschiedenis van Groot Ammers. Het bouwjaar van het oude slot is niet goed na te gaan, men houdt het op 1042.
De Gemeente (de kerk dus) heeft er een prachtig aandenken aan over gehouden wel te verstaan twee zilveren avondmaalsbekers met de inscriptie: Ghij en cont niet den drinckbeker des Heeren drincken ende den drinckbeker der duyvelen.

Van het eens zo imposante kasteel is slechts het oude koetshuis over (bouwjaar late zestiende eeuw) waar nu een Barones in woont die volgens de bevolking alhier voordringt bij de kassa van de winkel. Een eigenaardige gewoonte die wellicht stamt uit de tijd dat de adel nog hoogtij vierde. Goddank is dat voorbij. Hoewel…..