zondag 15 oktober 2017

Zondagzon

Gistermorgen was de Molenwaard gehuld in een dikke damp en toen brak de
zondagzon door. Altijd een wonder. Heerlijk deze dagen vol zon en warmte. Geniet er van want we hebben het zo nodig. 
De Prediker zegt: geniet de dagen van uw leven met de vrouw/man die gij liefhebt want dat komt u toe bij alles waarmede u zich aftobt in het bestaan.


Want er komen vast ook dagen waarvan gij zegt: daarin heb ik geen plezier. 

Dus geniet er van zolang het kan want de dag is het waard geplukt te worden en stop met tobben want u kunt geen cm aan uw levensdagen toevoegen door te tobben. Je zorgen maken is immers net zoiets als op een schommelstoel zitten. Je bent volop in beweging, doch komt nergens….

Licht en duisternis



Licht kunnen wij meten, we spreken dan vaak in
lumen, lichtsterkte of het aantal watt. Duisternis is meen ik onmeetbaar, omdat duisternis ten diepste de afwezigheid van licht is. Derhalve zou je denken dat de duisternis dus het afwezig zijn van God de lichtbrenger is. Toch is dat niet geheel waar omdat ook koning David al aangaf dat hij nergens heen kon vlieden waar God hem niet pakken kon. De diepste zee, de verste landen, de diepste duisternis, overal kan Gods hand je vasthouden.

De Bijbel heeft het over diepe dalen vol duisternis waar de mens vaak doorheen moet. Waarom is ons een raadsel. Enkel wel dat Hij met ons is. Ook Hij hing ooit in diepe duisternis doch, alleen. Zelfs de Vader keerde Zich van Hem af terwijl Jezus huilde: ”God waarom laat U Mij alleen?”

Herkenbaar die roep? Zeg eens eerlijk? Ten dage dat lijden en duisternis uw leven raken kan het ook zomaar aan onze lippen ontvallen die kreet. God is niet de God die even orde op zaken zal stellen en het licht aan knippen in onze duisternissen van alle dag. Hij is er wel bij, maar vaak gevoelen wij dat niet. Dat zijn de zware dagen waarin wij pas achteraf beseffen: Hij was er toch, maar verborgen.

Waarom zo verborgen? Ik weet het niet. Wat ik wel weet is dat er heel veel onzin verkocht wordt als het gaat om de aanwezigheid van God. Boeken als: good morning holy spirit, lijken heel geestelijk, doch ten diepste zijn het gedachten van mensen. Ze zetten u en mij op het verkeerde been en kunnen ons geloofsleven stuk maken als dingen niet gaan als het boek beschrijft.

God laat zich niet vangen in een dergelijk denken. God is de onverklaarbare die de enkeling genezing schenkt en aan de andere kant lijkt toe te kijken en mee te huilen als er miljoenen de gaskamers in gaan.

Begrijpen is ons te lastig, wij kunnen er niet bij. 

zaterdag 14 oktober 2017

De Bijbel

En denk er om dat je dagelijks in het woord van God leest.

Menigeen herkent de kreet wel. Het lezen van Gods woord is ten diepste
een bezigheid die pas de laatste eeuwen (lees eeuw) goed haalbaar is. Ruim 1700 jaar deden de christenen het zonder de Bijbel. Dat geloven bedoel ik. 

Goed, de pastoor, of de priester of een ander “spiritueel” begaafde kon lezen en had ook de mogelijkheid het boek der boeken te bestuderen, doch u denkt toch niet dat Jan met en zonder pet dit ook konden?

Welnee, die werkten zich in het zweet van hunner aanschijn te pletter, hadden geen geld om een Bijbel te kopen. 
En dan, de Bijbel was in het geheel niet te koop, ben je gek! Die mocht niet eens verkocht worden aan het gewone volk. 

En ook al konden ze er aan komen, wat ondenkbaar is, dan konden ze vaak niet eens lezen. Goed, de notabelen en de monniken etc. konden wel degelijk lezen en schrijven, doch het gewone volk leerde pas rond de zeventiende en achttiende eeuw lezen. 

Dat is dus 1800/1900 jaar geen kans om de Bijbel te lezen voor Jan met de pet en Janneke met de muts.

Goed, nu dat duidelijk is, moeten wij wel beseffen dat dagelijks in het woord van God te kunnen lezen een enorme zegen is en ik raad het iedereen van harte aan. Doch laten we het nu niet tot een nieuwe wet verklaren want dan zitten we op een fout spoor.

De herfst van het leven


Ouder worden is een zegen, oud zijn niet, zegt een spreekwoord.
Ik weet niet of het klopt. Ouder worden is ook maar al te vaak een stukje lijden. Mensen om je heen vallen weg, dierbare vrienden overlijden en weer sta je aan een open graf en gaan je gedachten ook als vanzelf naar het moment dat jijzelf aan de beurt bent.

En dan? Veilig in Jezus armen, wellicht. De rust, de eeuwige rust. Maar ik wil helemaal niet veilig in Jezus armen. Wat zou ik er moeten doen de hele dag? Ook de eeuwige rust lijkt me doodsaai. Zingen dan? Eeuwig voor de troon van de Schepper liederen opzenden tot Zijn eer? Sorry, ook al iets waarvan ik denk: ach nee.

Een kerkdienst dan die nooit meer ophoudt? Moet er ook niet aan denken. Het mooie van al die dingen is juist dat er een eind aan komt. Dat je dan weer iets anders kunt gaan doen. 

We moeten al die kreten over het hiernamaals ook als symbolisch zien. Niet dat God in de hemel met een enorme schoot zit en de Here Jezus met enorm lange armen waar al de gelovigen tot in eeuwigheid het hijgend hert in zingen, welnee.


De hemel en de nieuwe aarde zijn zo totaal anders, zo verschillende van wat men ons op de mouw wenst te spelden. Kijk maar eens naar de verschillen tussen een rups en een vlinder. Dan snap je me wel. Een ding is zeker: De hemel zal alles overtreffend zijn. Zelfs de zon is niet meer nodig want Hijzelf is dan ons licht. 
Kan jij het je voorstellen? Ik niet. Dat hoeft ook niet. Vertrouwen en geloven, daar komt het op aan. Niet dat wij het mentaal kunnen bevatten. Daar is ons schedeltje te klein voor..

De dwaasheid van het evangelie



Logisch is het evangelie niet, laat dat duidelijk zijn. Het overstijgt ons
denkvermogen en is niet te bevatten. We kennen het verhaal allemaal wel over Adam en Eva en de slang, de zondeval en hoe de wereld met alle ellende is verworden door de ongehoorzaamheid van de mens aan de Schepper.
Wat je je logischerwijs enkel wel eens afvraagt is: waarom kan het in de hemel en op de nieuwe aarde wel goed gaan en moest de mens en de Mensenzoon zo lijden eerdat wij de heerlijkheid kunnen binnengaan?
Ik bedoel: Als het na ons overlijden en na Zijn overlijden en na Zijn opstanding plotseling wel kan (dat eeuwig leven, dat eeuwig zonder zonden, eeuwig zonder ziekte, eeuwig aan Zijn voeten spelen, waarom dan wel en nu niet? Waarom eerst die enorme omweg?
Want de Schepper wist allang dat de mens in zonde zou vallen.
Ik weet niet of u mij kunt/wilt volgen, maar daar stuiten wij op de beperktheid van ons kennen, weten en bovenal denkvermogen. Had God het niet gelijk zo kunnen regelen dat de mens niet in zonde zou vallen?
Waarom maakte Hij die satan eigenlijk als Hij wist wat dit voor gevolg zou hebben? En waarom liet Hij hem toe op de aarde?
Vragen, vragen, vragen.

En toch geloof ik Hem. Ik geloof dat wij enkel door die Ene behouden kunnen worden. Tot wie anders zouden wij immers moeten gaan dan tot Hem die het ook soms even niet wist en riep: ”Vader waarom?”

vrijdag 13 oktober 2017

Rechtverkrachting


Langzaam maar zeker krijgen velen met mij steeds meer de indruk
dat wij in een vreemd land woonachtig zijn. Worden kippen ziek,(de vogelgriep) dan slacht men ontelbaar veel dieren om de gezonde veilig te stellen. Desnoods met geweld.

Gekke koeienziekte, krek eender en mond en klauwzeer, hup massale hoeveelheden worden afgemaakt en weg ermee, enkel om de veiligheid van het systeem te waarborgen.
Doch halve garen die eigenlijk levenslang behoren opgesloten, lopen vaak vrij rond zonder dat de burger enige vorm van bescherming geboden wordt. 

Het zal je dochter maar zijn die door dat onmens, dat stuk verdriet, die schoft, die hufter, verkracht en vermoord wordt.

Dan ga je toch een beetje nadenken over of het niet eens tijd wordt dat het: oog om oog en tand om tand principe, terug keert. Krijg steeds meer de indruk dat misdadigers in dit land meer privileges worden verschaft dan onschuldige kinderen. Lekker rechtssysteem hebben wij hier. Het vertrouwen wordt steeds meer aangetast en diep van binnen heerst de woede over dit stuk onrecht en over de schijnveiligheid waarmee je de politieke koppen uit hun nek hoor zwetsen.
Gevangenisstraffen mijn neus uit, stokslagen moet zo'n vent hebben elke dag weer, in plaats van gratis kost en inwoning.

Hoogste tijd dat ons van snoepgoed gemaakte rechtssysteem weer eens ruimte geeft voor echte straffen, want zoals het er nu voorstaat kan ik heel goed begrijpen dat mensen eigen rechter gaan spelen. Het woordje “recht” is zelden zoveel verkracht als heden ten dage.


Dag kleine lieve meid, heel Nederland lijdt mee in jouw aangedane onrecht. Dat jouw lijden een ommekeer mag brengen in ons poezelzachte rechtssysteem zodat dit nooit meer kan gebeuren....

donderdag 12 oktober 2017

Zelfmoord


Ik heb nog nooit met iemand gesproken die dood
wilde zonder reden, doch ze konden het leven zoals het tot hen kwam niet meer aan. Zelfmoord is dan ook meestal een foute titel. Het leven heeft hen vermoord. 

Het leven wordt vaak gezien als een speeltuin en soms heeft het er veel trekken van, doch we zijn uit het paradijs verstoten, laat dat duidelijk zijn. De gevolgen zien wij om ons heen. Ziekte, geweld, moeite, pijn, verdriet en ja helaas behoort ook zelfmoord (hoewel het een foute titel is) in dit rijtje thuis.

Ik herken de gevoelens van: er uit willen stappen maar al te goed. Als de pijn weken, maanden, jaren aanhoudt, dan wil je kost wat kost van de pijn af. Dat kan lichamelijke doch ook psychische pijn zijn. Verborgen leed dat de buitenwereld niet zien kan, niet zien mag, misschien.


Derhalve moeten wij niet veroordelend zijn als mensen er een eind aan maken en dat rustig aan de Schepper overlaten. 
Ben ik voor euthanasie dan? Dat ligt er geheel aan wat men daar onder verstaan wil. Wat ik enkel wil zeggen is dat ik begrip heb voor mensen die zo lijden dat ze niet anders kunnen dan verlossing zoeken voor dit lijden, soms zelfs in de dood. 

Laten we (nogmaals) mild zijn voor dit lijden want maar al te vaak wordt het pas herkend als de daad gesteld is.
Zelfmoordenaars (om die titel even te gebruiken) werden eeuwen extra gestraft door hen buiten het kerkhof te begraven. Ze moesten genoegen nemen met een plekje van minder belang. Wat kan geloof zonder liefde ook via de kerk soms keihard zijn....

woensdag 11 oktober 2017

Ontfermt U Heer


Mensen die chronische pijn niet kennen kunnen zich er ook weinig
bij voorstellen. Dat de pijn zulke vormen aan kan nemen dat het je volkomen uitschakelt. Ze bent er wel en ook niet. Er ontstaat een zekere vaagheid, een soort mist van pijn die je omhuld en doortrekt. Je wilt vluchten maar weet niet waarheen.

Je kunt niet meer denken en zet je verstand op een soort stand bij modus. Alles gaat nu op de automatische piloot. Eten koken, handen wassen, boek lezen, de kat eten geven, je bent er wel maar ook weer niet als een robot.

Wachten tot het weer dragelijk wordt. Mensen vragen hoe het gaat en je hoort jezelf zeggen dat het wel gaat. De waarheid is te lastig uit te leggen en vergroot slechts je pijn. Dan na uren te verkeren in een diep dal plotseling licht. De pijn zakt.

Even plotseling als hij opkwam verdwijnt hij na acht uur aanwezig te zijn. Dan pas voel je hoe moe je bent. Onder de douche en hup naar bed en zelfs bidden is te veel. Nu moeten anderen even geloven voor je. Ze moeten bidden voor jou omdat jijzelf wel geloven wilt maar volkomen van het normale spoor des levens bent geraakt. Je werd uren geleefd door de pijn en je kon niet bij het normale basis levensgeluk. Je was er acht volle uren wel maar toch ook weer niet.

Morgen weer een dag. Misschien gaat het iets beter, misschien niet. Doch het lijden van de tegenwoordige tijd zal nooit opwegen tegen de heerlijkheid die over ons geopenbaard zal worden.


Hoop ik, denk ik, maar ik voel nu niets enkel een doffe echo van pijn die naklinkt in mijn lijf en geest. Ontfermt U Heer…

De duivel

Velen geloven niet meer in hem. Anderen menen dat het een mythe is een
hersenspinsel van dolgedraaide gelovigen. Doch ik meen dat hij er wel degelijk is doch zelden gezien wordt.
De duivel in eigen persoon, wat moeten wij er mee aan. Herinner mij het verhaal van Maarten Luther op wiens bed de duivel in de nacht plaats nam. Maarten werd wakker omdat hij gevoelde dat er iemand aan zijn voeten zat. Zag hem zitten en sprak de woorden:” Oh, ben jij het.” Draaide zich om en sliep verder.

De juiste houding naar mijn mening. De Bijbel leert ons glashelder dat wij niet meer behoeven te vrezen voor hem. Want Hij die in u is (de eeuwige Christusgeest) is meer dan hij die in de wereld is (de oude slang).

Laat u dus geen angst aanjagen. 

dinsdag 10 oktober 2017

Gastritis en maagzweertje


Pijnlijk, ach die maag is zwak. Mijn zwakke plek. Lopen dingen niet lekker
dan wreekt dit zich immer op die plek. Artsen gaven op mijn veertiende al aan dat ik eenmaal volwassen grote problemen ging krijgen vanwege de meervoudig complexe operaties aldaar.

Van buiten een grote stoere ruige vent die zijn mondje roeren kan. Van binnen een even kwetsbaar mens als wij allen. Soms denkt men dat iemand als ik onverwoestbaar is, niets is minder waar. De balans tussen oké en maanden pijn, is subtiel en slaat zo door de verkeerde kant op.

Christenen willen graag met mij bidden en dat kan voortkomen uit liefde, doch nee, daar heb ik vrienden voor die mij gedenken in hun gebeden, net als ik hen.  Het is even een kwestie van weinig spanning, geen gedoe en voldoende rust, wat voor herstel kan zorgen. Doch het kan soms zo lang duren.

Je maakt van alles mee in het leven op dezer aardkloot en dat stapelt zich op in je systeem tot het zegt: kappen nu. En dan is het niet anders dan een tijd van rust en even geen spanning. De overgang van de hervormde kerk alhier naar die in Langerak zal ook een rol spelen want niemand doet dat voor zijn lol.


Doch meen wel dat we er een veilige haven hebben gevonden. Een waar een schip des levens even op de kant kan worden getrokken en herstellen. Is een gemeente ten diepste ook niet een beetje: veilig in Jezus armen?