donderdag 20 juli 2017

De euromisleiding

Munten en bankbiljetten werden op 1 januari 2002 gelijktijdig ingevoerd in twaalf landen die deel uitmaken van de Europese Unie.


We zitten momenteel dus 15 jaar met die pisbak-stalen munt. Mist u het gezellige hoofd van ons lands-hoofd ook zo? Die lekker herkenbare munten! Nooit behoefde je de leesbril op om te zien wat er in de knip zat wat bij die rotzooi van euro-pisbak-staal altijd een gok blijft. Het blijven hoe dan ook vreemde munten.

Jammer, heel jammer maar na het bitter/zuur zou het zoet komen en hoe zoet is dat nu eigenlijk? Wel, dat een appel nu meer kost dan toen in guldens een lekker brood. Zo zoet is dat dus niet. Een tamelijk zure appel voor de dorst, me dunkt.

Van ons spaarvermogen is ook geen reet meer over want je krijgt geen rente meer. Betalen moet je en veel, want de belasting denkt er niet over u en mij minder te belasten nu we geen rente meer krijgen op eventueel spaartegoed. Betalen moet je en veel ook.
Een appeltje voor ruim een gulden vijftig. Wie had dat kunnen bedenken! Je moet niet terugkijken en niet omrekenen zegt het klootjesvolk. Nee, je mot je hoofd als een struisvogel in de grond prakken, nou lekker!

De Bijbel beschreef al dat er ooit een systeem zou komen waarin niemand kan handelen, kopen en verkopen zonder het teken van het beest. De computer die alle geldzaken over heel de wereld beheerst heeft overigens de bijnaam: het beest.
Maar daar kijkt u toch niet van op!

Nog een korte, korte, korte tijd dan komt Hij die alles omver zal werpen. Goddank….

Heeft bidden eigenlijk wel zin?



De Here Jezus gaf u en mij de opdracht voor elkander te bidden. Ten tijden van leed, ziekte en moeiten al helemaal. Ook in het groot ligt er de vraag om voor de vrede te bidden. Zeker ook die van Jerusalem.
Het bijzondere is deze is dat Jerusalem nimmer vrede heeft gekend sinds
het vertrek van de Here Jezus. Ook het leed dat daarna over de wereld kwam kent zijn weerga niet. En ook dat voorspelde de Meester.

Waarom dan toch dat (voor je gevoel) zo zinloze bidden? Als toch al vaststond dat der rampen van leed over deze wereld zouden komen? Dat Jerusalem vertreden zou worden door heidense volkeren tot de maat van Gods toorn volkomen is.
Dat ziekten, rampen, noden en dood onze aarde en alles wat er op leeft gruwelijk getroffen zouden worden door al deze ellende.
Opdat deze profetieën niet door zouden gaan? Opdat aardbevingen zouden stoppen? Men in oorlogen plotseling geen granaten meer zouden werpen naar elkander? Mensen niet langer ziek zouden worden en sterven?

Maar iedereen gaat dood. De vrede voor Jerusalem is nimmer zo ver af geweest als nu en er zijn zo verschrikkelijk veel ongelukkige, zieke, mankerende, gebrek lijdende mensen nu.
De charismatische gemeenten menen dat bidden altijd (vaak) tot wonderen (verhoring)zal verworden. Wonderen in de zin van genezing. Maar we zijn inmiddels toch ook wel tot een stukje gezonde toetsing gekomen mag ik aannemen waartoe de Bijbel u en mij ook oproept. Dan heeft u toch ook wel ontdekt dat van die redenering geen snars klopt! Of bent u nu als die struisvogel die zijn kop diep in het zand van de onwetendheid stopt?
Nee, als er een ding duidelijk is, dan is dat wel dat de Here Jezus niet bedoelde dat Hij op grond van al die gebeden de boel wel eens op orde zou trekken. Vrede op aarde, geen ziekte nog dood. Wel, kijk eens om je heen en leer.

Nimmer zo vreselijk veel leed op aarde dan nu. Nimmer zo weinig vrede voor Jerusalem als vanaf het moment dat er gebeden werd door u en mij.
Wat is er dan voor fundament onder die oproep om te bidden? Ik denk een diepere dan wij zouden vermoeden. Ten eerste laten wij daarmee zien betrokken te zijn bij het leed van die ander. We laten zien dat het ons kan schelen of er vrede is (ook ver weg). We mogen in deze meestrijden in de geloofsstrijd want God bewaard al deze gebeden in zijn schalen en straks zal Hij ze stuk voor stuk vervullen. Wat dacht je dan! Dat Hij ze bij het vuilnis zou zetten? Welnee. De vervulling komt wel zeker.

Maar nu nog even niet. Nou ja, misschien straks dan……

woensdag 19 juli 2017

Kalverliefde


Als kind de hemel op aarde. Herinner mij nog al te goed de lieflijke sfeer, het gevoel
in je buik als de grote vakantie aanbrak. Zes a zeven weken niet naar school. Bestond er iets zaligers? Ik meen van niet. Nooit is dát gevoel overtroffen. De blijdschap, de wetenschap dat je anderhalve maand vrij was van je leerplicht.

En dan maar vliegers bouwen, knikkeren, rolschaatsen, belletje trekken, fikkie stoken, in de oude afbraakpanden lood en koper slopen en naar de lompenboer brengen voor een paar knaken. Zalig allemaal. Ik zie die glinsterende sterren in de ogen van de kinderen van nu. Gelijk hebben ze. Achter ons huis net voorbij de koeien kamperen groepjes jongeren. Ze hebben tweepersoons tentjes opgezet en zitten in de kring te kletsen. Jongens, meisjes, wel een stuk of vijfien.

Het opent luikjes in mijn verdroogde hersencellen en voorziet ze van vers sap. Logeren bij de boer, ach ja. En verlieft, vreselijk verliefd op al die mooie meiden en boerendochters. Het was een pure verliefdheid dacht ik. Veel intenser dan wat je deel wordt als je volwassen bent. Kalverliefde, sterke pure liefde. Maar ik was verlegen toen. Nu niet meer. Dat wist u al. Ik wilde wel zoenen maar durfde niet. Nu durf ik wel maar het hoeft niet meer. Hoewel dat ook weer niet waar is, maar goed.


Geniet er maar van jongens en meiden want de dagen van je jeugd gaan even snel voorbij als de damp die in de vroege morgen op het veld ligt en als de zon opkomt verdwijnt. Maar nu nog even niet. Nu is het nog volop vakantie en genieten geblazen. Dat het maar heeeeeeeeel lang mag duren…..

dinsdag 18 juli 2017

Tandarts

Twee tanden

“Ik heb nog maar twee tanden,” sprak een oude vrouw. “eentje onder en eentje boven, maar prijst de Here, elke dag als ik eet, ontmoeten ze elkander.”


Moeder lijdt in stilte. Nou ja, lijdt? Haar overgebleven stompjes tanden onderop moeten eruit want die zijn dus echt slecht en geven problemen. Dat kan weer een hoop gedoe geven want hoe leg je een zwaar demente vrouw uit dat haar verrotte ondertanden eruit moeten?
Lastig, lastig, lastig allemaal. 

Deze week wordt er gekeken naar wat mogelijk is, want we leven wel eens waar in een moderne tijd, doch een tandarts die langskomt in een verzorgingstehuis blijkt waar moeder woont niet mogelijk. Dus we moeten met haar op pad en moeder is angstig voor alles wat buiten de muren van het tehuis gebeurt, dus dat kan nog wat worden. Ze begint al te bléren als ze naar buiten moet in de rolstoel dus een lekker klusje.


Ouder worden is een zegen, maar soms valt een en ander wat bij het ouder worden schijnt te horen nogal tegen. Zoals je tanden die beginnen te bederven. Geen idee wie dat bedacht heeft. De duivel misschien! Heer, ontferm U….

Kindermoord

Het is een hele zit, maar als u dit gezien heeft weet u alles wat er te weten valt over kinderziekten en waarom de farmaceutische er zo op gebrand is onze kinderen te enten met alle gevolgen van dien.
Mis dit niet!

maandag 17 juli 2017

Leven in een wonder...

De wieven zijn weer in het land

De dampige wezen der nacht hangen laag boven de naar verrotting geurende boerensloten. Nog even en de morgenzon kust ze voor een dag vaarwel.
Dan trekken de witte wieven zich terug in de krochten der duisternis om opnieuw uit de as van hun herinnering te verrijzen dra de nacht valt. Langzaam, heel langzaam strekken ze hun nevelige armen en hullen zich in witte bruidssluiers. Elke vrijgezel is dan in groot gevaar. Slechts één enkele kus en je bent verloren. De dames der nacht trekken je onder in het welriekende veenwater waaruit geen opstanding mogelijk is.

Menig dominee heeft al gewaarschuwd tegen dit kwaad, maar wie luistert nog heden ten dage? Het is preken tegen de bierkaai. Vorige week is er nog een boerenzoon verslonden. Men vond enkel zijn houten schoeisel, ook wel klompen, bloken, hoolen, klumpkes, kloppers of houten schuiten. genaamd, terug. Ze dreven op het water samen met de bijbehorende geitensokken. 

Van de boerenzoon is nimmer iets teruggevonden. Sommigen menen dat er op de bodem van de sloten een heel nieuwe wereld aanwezig is. Anderen dat slechts de dood ons wacht zodra we in de armen van de witte wieven verstrengeld geraken.
Enige remedie is een struikje blaartrekkende peterselie in het rechteroor. Tis maar dat u het weet.
Tot zover de volks legenden. Waar het werkelijk om gaat bij het zien van de schepping is: zien wij de hand van God hier nog in? Of zijn we ook zo verblind dat we tasten naar wonderen terwijl wij er midden in leven?


zondag 16 juli 2017

Luizenmoeders

Allemaal beestjes

Een vriend van me die op zee voer kwam thuis met schaamluis. Zoiets wekt schaamte op en aangezien hij dat weekeind jarig was, kocht ik een extra grote fles bou-bou
hondenshampoo. Dat zal um leren naar de dames van lichte zeden te gaan!

Over beestjes gesproken: ik was 11 jaar en werkelijk iedereen zat onder de luis in die dagen. Er heerste een plaag. Om zulks te voorkomen heb je in onze tijd zogenaamde luizenmoeders. Niet dat die een luizenleven hebben , doch het is hun taak de kinderen op scholen regelmatig na te kijken op het eventueel aanwezig zijn van dit ongedierte. Moeder vertelde dat in haar jeugd er twee oplossingen waren. 

Je hele hoofd werd kaalgeschoren of een nacht in de peterolie met je hoofd. Dan wond men een doek gedrenkt in peterolie om je hoofd en slapen maar. Dat meurde als een gek en je moest ook niet boven een kaars gaan staan want dan was je wel van je luizen af maar ook van je haar.
In mijn jeugd ontdekte pa dat je hoofd insmeren met groene zeep en een nacht laten trekken een zelfde effect had als de peterolie-kuur, enkel stonk het niet.
Dus mocht het u overkomen dat uw kind thuiskomt met luis, dan niet die dure op alcoholbasis zijnde middelen kopen maar gewoon het kinderkopje in de groene zeep en dan maar slapen.

En denk nu niet dat luis bij vieze mensen voorkomt. Luis houdt het meest van schone koppetjes. Dus wees nu ook weer niet te schoon. De Bijbel heeft er een aardige variant op in het boek Prediker: Wees daarom niet al te rechtvaardig en meet jezelf geen overdreven wijsheid. M.a.w. doe je best maar probeer nu niet het vroomste jongetje uit de klas te zijn en gebruik geen al te dure woorden die niemand snapt, want ook dat lijkt spiritueler dan het eigenlijk is. Op zijn Hollands: doe maar gewoon, dat is al zot genoeg….

Op de foto overigens geen luis maar een snuitkever….

vrijdag 14 juli 2017

De rust

Vrouwen in reusachtige konten trimmen voorbij ons raam. Mag
het graag zien al dat geweld. Kom, kom, dames die kont is de reden dat uw man op u viel. Loop hem er nu niet geheel en al af want een vrouw is geschapen met rondingen en behoeft zich er niet voor te schamen.

Er heeft een hond voor de deur gescheten wat ik eerst weg moet halen voordat ik ga maaien zo anders zitten de vlokken in mijn overgebleven haar.
Het heeft er alle schijn van een mooie dag te worden dus dat is meegenomen. In de verte loeien wat koeien en de eerste meiden die graag paardje rijden fietsen alweer druk converserende voorbij.

Vanuit de hoge bomen bij verder woonachtige buren roept een Torenvalk .De geit tegenover ons huis, perst er keuteltjes uit die gelijken op pottertjes die pa altijd vrat tegen zijn keelpijntjes.


De rust valt op. Heerlijke stilte. Genieten dus. De rust is ondergewaardeerd in onze dagen. Overal is drukte. Jongeren fietsen door de prachtige stilte van de natuur met oordopjes in om vooral de rust buiten te sluiten. De rust wordt in onze tijd niet meer gezien als fijn maar als saai. En dat terwijl God zelf de rust als hoogste goed ziet….

Kus aan de melaatse



Doen we dat nog wel eens? Bedoel niet een lekkere meid kussen, want dat
spreekt voor zichzelf, nee ik bedoel die andere, die minder mooie mens. Kan een man of vrouw zijn hoor. Die kus moet je overdrachtelijk beschouwen. Veel mensen gaan liefst om met personen die hun status ophalen. Ze sorteren je op komaf, geld, macht, positie of misschien wel omdat je in hun ogen begeerlijk bent.

Goed, dat laatste valt op mijn leeftijd wel weg, maar zonder dollen even nu. Gaan we ook wel eens met mensen om die wij een beetje zouden kunnen ophalen? Ze de hand reiken in het leven? Of zoeken we ze slechts uit op grond van een bijoogmerk als ze wat kunnen betekenen voor ons?

Iemand te eten vragen of voor een kopje koffie die niet in een dure auto rijdt? Die geen vooraanstaande positie heeft? Kijk, van de Here Jezus houden, dat kunnen we allemaal. Hij is tenslotte God. Maar hoe zit het met die vrouw waar niemand naar omkijkt? Lastig, vinden we dat.

Zelfs in de kerk zie je mensen soms denken: als hij/zij maar niet naast mij gaat zitten? Niets menselijks is ons vreemd, ook als gelovigen niet. Soms keuren mensen je al af op grond van de manier waarom je kijkt. Je komaf. Je vermogen. Je auto. Je……


Zou Jezus ook zo in het leven staan, dan had er nooit iemand gered geworden. Hij gaf een kus aan de melaatse wereld. En wij? Wij zoeken maar al te vaak in een geheel andere hoek. Geen wonder dat we het zicht op Hem een beetje verloren zijn. Misschien vinden we Hem wel niet zo snel in de kerk omdat Hij in die oude smerige boerderij zit, soep te eten bij die eenzame vrouw…..

Het allermooiste instrument

En God gaf de mens een stem, het mooiste instrument op aarde. Daar kan geen pijporgel tegenop geloof mij nou maar...